درباره «هوش مصنوعی» و گفتمان نفرت‌پراکن در شبکه‌های اجتماعی: دانشگاه نیویورک میزبان سخنرانی وگفت‌وگویی جامع با دبیرکل سازمان همبستگی جهان اسلام شد

درباره «هوش مصنوعی» و گفتمان نفرت‌پراکن در شبکه‌های اجتماعی:

دانشگاه نیویورک میزبان سخنرانی وگفت‌وگویی جامع با دبیرکل سازمان همبستگی جهان اسلام شد

نیویورک:
دانشگاه «نیویورک» میزبان جناب دبیرکل سازمان همبستگی جهان اسلام، رئیس انجمن علمای مسلمان، آقای دکتر شیخ محمد بن عبدالكريم العیسی، برای ایراد سخنرانی‌ای بود که پس از آن، گفت‌وگویی جامع با جمعی از استادان دانشگاه ومهمانان حاضر در این نشست برگزار شد.
در این دیدار، شماری از محورهای مرتبط با استفاده از هوش مصنوعی در تقویت گفتمان نفرت‌پراکن از طریق شبکه‌های اجتماعی مورد بررسی قرار گرفت؛ همچنین نقش همبستگی‌آفرین نهادهای اجتماعی، با تمرکز بر نقش نهادهای دینی در مقابله با این گفتمان، به‌ویژه از رهگذر بررسی علل وراهکارهای درمان آن، مطرح شد.

ایشان در این زمینه، نمونه‌هایی از عوامل شکل‌گیری این پدیده و الگوهای پیشنهادی برای مقابله با آن را، بر پایه نظرسنجی‌ها و پژوهش‌های جامع، ارائه کرد.

این برنامه همچنین به بررسی مهم‌ترین چالش‌ها، فرصت‌ها، تجربه‌ها و پیشنهادهای مرتبط با این موضوع پرداخت وجزئیاتی درباره تولید خودکار محتوا با استفاده از فناوری‌های هوش مصنوعی برای ایجاد متن‌ها، تصاویر یا ویدئوهایی که ممکن است مضامین تبعیض‌آمیز یا تحریک‌آمیز دربرداشته باشد، مطرح شد. همچنین موضوع هدف‌گیری الگوریتمی از طریق تحلیل رفتار و علایق کاربران، و هدایت محتوای تفرقه‌افکن وقطبی‌ساز به گروه‌های مشخص با هدف افزایش تعامل، مورد بررسی قرار گرفت.

در ادامه، موضوع بزرگ‌نمایی دیجیتال محتوا از طریق حساب‌های خودکار و شبکه‌های هماهنگ (Bots & Coordinated Networks) که در گسترش گفتمان نفرت‌پراکن و اطلاعات گمراه‌کننده نقش ایفا می‌کند، و نیز دست‌کاری محتوای صوتی و تصویری با استفاده از فناوری «جعل عمیق» (Deepfake)، که ممکن است برای تخریب چهره افراد یا گروه‌ها و تحریک دشمنی علیه آنان مورد سوءاستفاده قرار گیرد، بررسی شد. همچنین تأثیر الگوریتم‌های پیشنهاددهنده دیجیتال در تقویت محتوای تحریک‌آمیز یا افراط‌گرایانه، در نتیجه افزایش میزان تعامل با آن، مورد توجه قرار گرفت.

ایشان در این‌باره اظهار کرد: به‌کارگیری هوش مصنوعی در تقویت گفتمان نفرت‌پراکن، تحلیل حقوقی دقیقی را ضروری می‌سازد؛ تحلیلی که باید میان تضمین آزادی بیان در چارچوب مشروع آن، وحفاظت از جامعه در برابر محتوای تحریک‌آمیز، توازن برقرار کند ومسئولیت حقوقی کنشگران دیجیتال وپلتفرم‌های فناوری را نیز مشخص سازد.